TWAALF JAAR THÉLÈME, EEN TERUGBLIK

Na onze tour door Laos, Cambodja en Vietnam was het bij thuiskomst wel even wennen aan de winterse temperaturen. We hopen dat u allen een mooie Kerst en jaarwisseling hebt beleefd en met de beste voornemens aan 2013 begonnen bent. Voor wat Thélème betreft: we zijn volop bezig met het omzetten van ideeën in een concreet programma voor het voorjaar.

Wij hebben bijna 25 jaar in een prachtig huis aan de Maas in Merum gewoond. Helaas was dit huis te klein voor onze toekomstplannen. Op een zondagmorgen in 1998 bij het doornemen van een woonkrant viel ons oog op een onooglijk klein fotootje: 'Dat lijkt wel een kerkje!'. Auto in en op zoek. Een vervallen gebouw waarvan de ramen dichtgemetseld dan wel uitgebroken waren als een kadaver met uitgepikte ogen. Een gebouw als een verminderd septimeakkoord: een wringend stelletje noten dat schreeuwde om een antwoord. Een evenwicht dat dichtbij was als maar even kon. Een half nootje omhoog en er zou weer rust en evenwicht zijn! Dus... handen uit de mouwen! Wij hebben geprobeerd dat evenwicht te herstellen.

De naam Thélème komt uit de boeken van Francois Rabelais: Gargantua en Pantagruel. Aan het einde van het deel over Gargantua wordt een utopisch klooster gesticht met de welluidende naam: 'Thélème'. 'Thélème', een klooster, ons huis…het oude kerkje van Asenray. Een klooster met maar één wet: ‘Fais ce que vouldras’, ‘Doe wat u wilt’, uitgebeiteld boven de grote deuren van die imaginaire abdij van Thélème: een centrum van cultuur, goed eten en drinken. Wij hopen dat u inmiddels begrepen hebt waarom 'Thélème' als naam ons aansprak. Als besluit een paar zinnen uit de tafelrede voor het diner, gehouden bij de officieuze opening van Thélème op 2 december 2000 met als thema Bertold Brecht’s: ‘Erst das Fressen und dann die Moral’.

‘Thélème, een kerkje zonder altaar maar mét bakplaat. Een gebouw, geschonden door de tijd, maar wij hopen dat wij een deel van de spiritualiteit erin terug hebben gebracht. Thélème dat zijn Heleen en Jo maar het zijn echter vooral de bezoekers, u, die Thélème moeten maken tot datgene wat wíj er ons van voorstellen. WIj blijven zoeken naar een symbiose: een echt samengaan van literatuur, beeldende kunst en gastronomie in ons Thélème. Bevrijd van haar dichtgemetselde ramen en met een open deur.’

Bezien we het programma van Thélème van de afgelopen twaalf  jaar, dan denken wij dat we - tenminste voor een deel - in de voetsporen van Rabelais zijn getreden. Wij hebben zijn ‘Thélème’ in elk niet te schande gemaakt. Muziekuitvoeringen (van middeleeuws tot modern), diners, kookcursussen, gedichtenmiddagen, wijnproef-avonden, lezingen, ga zo maar door, ja zelfs complete slachtpartijen in het kader van de cursus wild. Welkom in Thélème!