Vrouw & Media

De Griekse mythologie staat bol van heldenverhalen over goden, koningen, prinsen en mannen. Pas op de tweede plaats komen de vrouwen. Zij fungeren dan als willig slachtoffer, als sieraad, als prinses die gered dan wel geroofd moet worden. Vrouwen dienen daarnaast ook vaak als troost, als raadgeefster. Echter ook als aanstichtster van ruzie en tweedracht.

De vergelijking die ik, in mijn werk, maak tussen de Griekse mythologie en de moderne media t.v., film, fotografie en beeldende kunst- vind ik persoonlijk dan ook treffend. In de moderne media wordt ook vaak gebruik gemaakt van dramatiek, waarbij we noemen dat stereotype rolgedrag- man en vrouw een duidelijke positie ten opzichte van elkaar innemen. Waarin vrouwen (-rollen) vaak de tweespalt tussen goed en kwaad invullen. Het conflict tussen muze en sirene, gratie en natuur, hemels leven en aards geluk wordt zichtbaar.

De vrouwelijke naaktheid wordt, in zowel de mythe als de media, ook vaak 'tweewaardig' gebruikt. Aan de ene kant als verwerpelijk en smakeloos; aan de andere kant als eenvoud, oprecht (nuda veritas). Dit laatste scherp in tegenstelling tot bedrieglijk en louter uiterlijke schijn. De naaktheid in de schilderkunst betreft overigens, vanuit de klassieke opvatting, altijd de "Gratie": een teken van onbedorvenheid, lieftalligheid en oprechtheid. Nuda veritas, ook wel nuditas virtualis maar ook nuditas criminalis (lust, ijdelheid) zijn een doorlopend thema in mijn werk. De vrouw op de tweespalt.


Hans Schreurs/december 2000