Inleiding bij de lezing over:

Het ontstaan en de ontwikkeling van het Gregoriaans,
door Cyriel Tonnaer op vrijdag 21 september 2001.


Er is  een opleving is in de belangstelling voor het Gregoriaans.
Deze liturgische zangstijl is al verschillende malen bestempeld als 'voorgoed verleden tijd'.
Zo werd de traditionele toonzetting van de vaste momenten van de liturgie (Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus en Agnis Dei) rondom de 18e eeuw verdrongen door de missen van Mozart, Haydn, Schubert en anderen.

Verdringen is eigenlijk niet het juiste woord. Het Gregoriaans is een bron van inspiratie 
geweest voor vele componisten, tot eigentijdse componisten als Benjamin Britten en Olivier Messiaen toe.

Over de oorsprong van het Gregoriaans doen verschillende theorieën de ronde.
De verspreiding van het christelijk geloof bracht verschillende muziekstijlen met elkaar in contact. Zo klonken psalmmelodieën uit de synagoge naast muziek uit Noord-Italië en Spanje. In die veelheid van invalshoeken werden, op aanzet van paus Gregorius de Grote (540-604), enkele vormen vastgelegd. Zijn naam raakte zo met deze kerkzang verbonden.
Het Gregoriaanse repertoire wordt in opleiding en uitvoering gezien als muzikale basis van de westerse beschaving.

Cyriel Tonnaer zal de geschiedenis en betekenis van het Gregoriaans in dat licht voor u openen.

Cyriel Tonnaer is:

- dirigent-organist van de H. Geestkerk te Roermond;
- lid van de schola cantorum van het Ward-Instituut;
- (huis)vriend van Thélème;
- en studeerde semiologie van het Gregoriaans aan het
  conservatorium te Maastricht.