Dames en heren, dorstlustige hoogheid(heden),

Mijn inleiding houd ik in het Nederlands omdat verschillende mensen onder ons het Limburgs dialect niet verstaan. Maar ik denk dat we het carnavalssfeertje ook in een Nederlands jasje weten te treffen. Aan mijn strikje zal het niet liggen en zeker niet aan deze tentoonstelling. Graag wil ik de mensen waar het allemaal om draait in het zonnetje zetten. Daarom nodig ik de volgende exposanten uit om naar voren te komen zodat we kunnen zien wie de kunstenaars van vandaag zijn.

Mag ik een geweldig applaus voor:
Sjef Janssen, Theo Slabbers
Daniel van Straten, Corina Coolen
Gerrie Meelkop, Tineke Bloemscheer
Annie Boots, Truus Lankamp
Cilia Horst, Corrie Schoutissen,
Ans Jongbloed, Fien Lafleur

U ziet dat we qua aantal niet onder doen voor een raad van elf.

Dames en heren (Dorstlustige hoogheid),
Ik ga gek op alaaf ! Zo geven deze kunstenaars van Carillon en Wingerd aan  en het kan haast ook niet anders dan dat deze mensen van Carnaval houden.  Er is zoveel in het Carnavalsgebeuren dat hen boeit en er zijn zoveel overeenkomst met hoe ze in het leven staan. Deze kunstenaars geven er op heel eigen wijze kleur aan. Zo brengt Carnaval, of zoals we hier spreken van Vasteloavend, eveneens kleur in het leven.

SymbolischRood, geel en groen. Slechts een combinatie van kleuren maar voor menigeen een combinatie met een bepaalde betekenis. Carnaval heeft ook voor de kunstenaars van Carillon en Wingerd een speciale betekenis. Carnaval is voor hen een feest waar kleur, spontaniteit, vrijheid en humor voorop staan. Rood, geel en groen. Kleuren die symbolisch bij een lange traditie passen. Een gebeuren waarin men o.a. wil aangeven dat het leven naast ernstige, zeker ook vrolijke kanten kent. Naast muziek en vele andere geneugten des levens dragen kleurigheid en fantasie ertoe bij dat mensen de Carnaval als een feest ervaren. Men laat zich vaak letterlijk en figuurlijk meesleuren in de bonte stoet. Je moet het zelf beleven. En er vooral van genieten.

Nu weer terug naar onze kunstenaars. Red, yellow and bleu? Nee, toch maar niet Liever rood, geel en groen, daar zijn ze niet bang voor.  En als het kan, het hele palet aan kleuren. Ja, de mensen van De Wingerd en Carillon weten hiervan te genieten... het hele jaar door. Veelkleurigheid en fantasie dragen ertoe bij dat men wordt meegesleurd in een bonte stoet. Een bonte stoet creaties ontstaan vanuit een heel eigen - en fantastische belevingswereld.  Spontaniteit en eerlijkheid leveren de meest oorspronkelijke werken op. Harmonie ontstaat hier op een natuurlijke wijze.  Deze bonte stoet aanschouwend zou je haast zeggen  'Daar zit zelfs muziek in'.

Toen ik werd gevraagd een woordje te doen tijdens de opening van deze tentoonstelling vroeg ik me af of ik als 'insider' namens of als 'toeschouwer' over de kunstenaars en hun werk zou spreken. Beide kanten kan ik niet scheiden maar wel onderscheiden. Mijn verhaal moet vanuit beide perspectieven worden bezien.

Als insider, spreken met een bepaalde trots door wat er de afgelopen jaren is bereikt. Carillon heeft onlangs haar eerste lustrum gevierd met een tentoonstelling in het Stedelijk museum in Roermond. Vijf jaar waarin flinke vooruitgang is geboekt. Mede dankzij de inzet en initiatieven van de begeleiding zijn er fantastische stappen vooruit gezet. Maar vooral door het enthousiasme van onze deelnemers en de voldoening die ze ervaren bij het werken in het atelier heeft tot dit resultaat geleid. Ik ben ervan overtuigd dat het eerste lustrum pas een eerste stap is op een mooie weg. Op  deze route denken we aan de Wingerd een goede reisgenoot te hebben gevonden waarmee we vaker en mogelijk intensiever zullen samenwerken.

Maar ik zou ook als toeschouwer kunnen spreken vanuit een oprechte bewondering (en verwondering) over wat mensen (ook met een verstandelijke handicap) presteren op kunstzinnig vlak. Ook de kunstenaars zelf zijn op enig moment in het proces, toeschouwer. Zij laten zich eveneens verrassen, door hun eigen werk. Het is geweldig om te zien dat hier, vanuit een sterke drang om te creëren en zich uit te drukken, hard wordt gewerkt. Ja, kunstenaar zijn betekent, hard werken. Eveneens geldt hier;  geen inspiratie zonder transpiratie.

Ik stel vast dat in vergelijking tot velen binnen de reguliere kunstwereld onze kunstenaars geen last hebben van bijvoorbeeld commerciële belangen. Of dat ze met alle geweld KUNST willen maken. De meeste werken ontstaan vanuit een oprechte behoefte iets te verbeelden. Deze eerlijkheid en directheid heeft niet zelden oorspronkelijk werk tot resultaat. Bepaalde gedachten of zo men wil, het verstand, zit hier niet in de weg.  Onze kunstenaars dragen geen  ballast met zich mee omdat ze onafhankelijk en minder beïnvloedbaar zijn. Misschien moeten we dit eigenwijsheid noemen. Een mooi woord dat hier weer eens zijn dienst bewijst. De werken zijn hier de getuigen van de oprechtheid van de makers. Ik zou zeggen beleef het plezier dat onze makers eveneens beleven in hun werk. Een expositie wordt door deze kunstenaars niet gezien als een mogelijkheid om carrière te maken. Een expositie is feest net als Carnaval en Ik hoop dat u eveneens onze expositie als een feest zult ervaren.Daarom zeg ik in volle overtuiging, ook namens onze kunstenaars
Ik ga gek op alaaf !

Dank u wel.

Toespraak van Kees Bardie bij opening tentoonstelling
op 13 januari 2002